Tak naprawdę, my w bardzo dużej mierze, żyjemy z rodzicem/rodzicami partnera czy partnerki. To ich "duch" jest z nami, to z nimi tak naprawdę często się kłócimy (mimo, że przez usta partnerki), ich nie rozumiemy. I na odwrót. To z naszymi wychowawcami żyje nasza partnerka. To cechy i sposób wychowania ukształtował osobę, którą kochamy. Jeśli wszystko poszło dobrze, otrzymujemy stabilną osobę, która wraz z nami będzie rozwijać miłość, dążyć do określonych celów. Jeśli nie, to tak naprawdę zmagamy się z brakami, negatywami rodziców partnerki. Przeszedłem ogromną przemianę w wieku 16 lat. Trwała 2-3 lata. Wskutek dojrzewania, zaznania pierwszej miłości oraz wielu innych czynników. Stałem się dojrzalszy, mądrzejszy, atrakcyjniejszy, ciekawy wszystkiego. Drugą, przeszedłem i przechodzę teraz. Od ponad roku. Mogę o sobie powiedzieć, że osiągnąłem zrozumienie siebie i otoczenia, że wszystko co wiedziałem wcześniej, trochę się przewaluowało. Ale to dobrze. Cieszę się. I zrozumia...