Słowa: Jan Czeczot Kompozytor: Stanisław Moniuszko Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej pod batutą Arnolda Rezlera. Śpiewa Wanda Jakubowska. Wykonanie: 1964 r. U prząśniczki siedzą jak anioł dzieweczki, przędą sobie, przędą jedwabne niteczki. Kręć się, kręć wrzeciono, wić się tobie wić! Ta pamięta lepiej, czyja dłuższa nić! Poszedł do Królewca młodzieniec z wiciną, łzami się zalewał, żegnając z dziewczyną. Gładko idzie przędza wesołej dziewczynie, pamiętała trzy dni o wiernym chłopczynie. Inny się młodzieniec podsuwa z ubocza i innemu rada dziewczyna ochocza. Kręć się, kręć wrzeciono, prysła wątła nić, wstydem dziewczę płonie, wstydź się, dziewczę, wstydź!