Karmanam

Serce się smuci na taką wieść. Aż 64 członków słynnego chóru zginęło w katastrofie lotniczej. Ocalało tylko trzech, którzy nie polecieli... Uwielbiam ich muzykę od dawna, pewnie już ze 25 lat. Raz tylko byłem na koncercie. Potem albo ja byłem w innym mieście, albo obowiązki nie pozwoliły. Choć wiadomo, że to są wymówki. Wtedy jak w innym świecie, źrenice szeroko, serce mocniej biło, dreszcz przechodził po kręgosłupie, gęsia skórka... Niesamowite głosy, muzyka ponadczasowa, bez granic, piękna. Chór praktycznie przestał istnieć. Odbudowanie go w takiej jakości zajmie czas. Przykre, smutne. Pozostała muzyka i wspomnienia.

Piosenki ludowe, tradycyjne, w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca "Mazowsze" są wspaniałym źródłem wiedzy o przeszłości, a dokładniej, o tym co najbardziej pociągało młodych: o miłości. Ogromne napięcie seksualne, instynkt, tradycje rodzinne, normy społeczne, które nie pozwalały na skonsumowanie związku przed ślubem. Naturalny wabik do tego, aby ślub się dokonał. A, że nie było antykoncepcji, to i od razu dzieci były. Związek był utwierdzony więc od początku już podwójnie. Ileż uroku mają te pieśni, kiedy młoda dziewczyna wyrywa się do kawalera, a jego aż skręca i czyni wszystko, by dziewczę wywabić z domu i zbałamucić. W takich pieśniach przekomarzają się często doświadczenie starszego pokolenia i nazbyt nieco fałszywa ostrożność (zapomniał wół jak cielęciem był) i młodość świeżynek, które to swoją prawdę mają i swoją rację. Trochę swoboda obyczajowa zabrała tamtego uroku, tęsknych spojrzeń do momentu spotkania, a jeszcze bardziej do zespolenia. Pieśni "Cyraneczka"...

Modlitwa laika  Panie! Najmędrszy z profesorów! Chciej przyjąć wniosek mój paniczny: Zachowaj nas od Nikiforów W dziedzinach pozaartystycznych! Niech żyją wolni i szczęśliwi, Niech rzeźbią lub malują jaja, Lecz niech naiwny prymitywizm Po innych pionach się nie szlaja. Wszyscyśmy winni im uznanie, Podziw dla formy i pomysłów, Lecz ty fachowców daj nam, Panie, Do ekonomii i przemysłu. Chmury nad nami rozpal w łunę, Uderz nam w serca złotym dzwonem, Niech ruszą w kraj ogromnym tłumem Kadry, dogłębnie wyszkolone. Daj nam uprzątnąć dom ojczysty, W zyski zamienić śmiało straty, Po co ma biedny być, choć czysty, Niech będzie czysty i bogaty! Niech więcej Twego brzmi imienia W uczynkach ludzi niż w ich pieśni. Głupcom odejmij dar marzenia, A sny szlachetnych ucieleśnij. Czasem zaś uderz się po mieczu, Niech ktoś się twoim gniewem strapi, Kto jest nieukiem po ćwierćwieczu, Ten, widać, uczyć się nie kwapił. Niech twoi słudzy go wywiodą W lasy i gaje, ...