Karmanam

 Chyba miłośnicy psów rozlepiają takie plakaty...    

Do obejrzenia całkiem dobry film z roku 1981, w reżyserii i wg scenariusza Jana Batorego. Na podstawie powieści Wojciecha Żukrowskiego, który odpowiadał w scenariuszu za dialogi. Muzyka: Włodzimierz Nahorny. W rolach głównych: wspaniały Roman Wilhelmi i piękna młodością Izabella Dziarska, zgrabna blondynka z warkoczem, o miłym uśmiechu i smukłych nogach. Akcja dzieje się w Bułgarii, stąd i Polak (Wilhelmi) przebywa tam swoim Fiatem 125p. Jest sensacja, jest i wakacyjny romans, jest miłość. I to dla tej miłości warto film obejrzeć, a dokładnie dla samej końcówki, która rozwiązuje wszystko, co umknąć mogło widzowi, a na pewno umknęło bohaterowi. Właściwie trudno coś napisać, aby nie zdradzić zakończenia. Myślę, że to film o dążeniach, drodze do celu i o tym, aby nie oddać celu za środki. Reszta, proszę obejrzeć. Do znalezienia na Youtube pod nazwą "...miłość, pies i wakacje..."

Ładna? :-)  

Można i tak ;-)

Natury nie da się oszukać. To znaczy da się, ale będzie to oszustwem właśnie. I nie pozostaje to bez konsekwencji. Naturalnym stanem dla kobiety jest macierzyństwo. Jeśli kobieta nie odczuwa takiej potrzeby, to przyczyną jest jakiś lęk zazwyczaj. Pomijam stan zakonny, ponieważ to zupełnie coś innego. Lęk spowodowany doświadczeniem, lub czymś zatajonym, zepchniętym, jakimś wydarzeniem z dzieciństwa. Może to być brak ojca, brak matki (lęk, czy samej się spełni w roli matki) czy inne czynniki. Takich drobnych niuansów może być naprawdę wiele, ale sprowadzają się one do lęku. Oczywiście potem mogą wybierać takich partnerów, gdzie będą sobie wyszukiwały powody, usprawiedliwiać się, by dzieci nie urodzić. Znam wiele kobiet, które są tuż przed czterdziestką, a nawet i po, i nie posiadają dzieci. Jedne chcą je mieć, ale do tej pory nie mają. Inne nie chcą. Jedne są samotne, inne w przelotnych związkach, niektóre w związkach małżeńskich. I w zależności od sytuacji, mają wspólne mianowniki, wsp...

To film pokazujący reakcję suczki na próbę pogłaskania. Suczka była maltretowana i nigdy nie zaznała poczucia, że ręka człowieka może przynieść ukojenie, a nie ból i cierpienie. Jeśli człowiek nie dał zwierzęciu poczucia, że może spodziewać się dobrego, to nic w tym dziwnego, że zwierzę oczekuje tylko złego. Przeraźliwie krzyczy, płacze, zanim cokolwiek złego je spotka. Nie oczekuje i jest pewna, że nic dobrego się nie stanie. Tak nauczyło ją doświadczenie. Potworne. Nawet, jeśli tym czy następnym razem są oczywiste symptomy, że będzie dobrze, a nie źle. Zwierzę. Człowiek też jest zwierzęciem. Choć czasem usiłuje wyłuskać się spośród pozostałych zwierząt, czy nawet ssaków. Nie jest inny. Posiada te same emocje, uczucia: lęk, pragnienie czułości, miłości, strach. Tak samo reaguje na ból. Zarówno fizycznie, jak i psychicznie reaguje tak samo. Może być agresja, wycofanie, stagnacja, rezygnacja, nieufność. To są sprawy związane z układem nerwowym. To jak eksperymenty pokazujące wyuczoną b...

Poznałem osobę, która była wielką miłośniczką zwierząt. Wiele osób uwielbia koty, psy. Natomiast kobieta z różnych powodów nie miała dzieci. Jej wybór. Miłość i uczucie, emocje, muszę jednak znaleźć ujście. Dopieszczała więc swoje pupilki, kładła na kolanach, bawiła się z nimi, głaskała, karmiła, cieszyła się z czegoś nowego gdy pupilek się czegoś nauczył. Martwiła, gdy było chore. Czyli tak, jak postępuje matka z dzieckiem. Ale relacja z dzieckiem jest trudniejsza. Pies nie będzie narzekał, nie ma swego zdania w takiej mierze. Ale i nie da nigdy tyle, ile da drugi człowiek. Owszem, także obdarzy uczuciem, przywiązaniem. Ale rozmowa nie będzie rozmową, a tylko monologiem udającym dialog. I stało się tak, że kobieta "wpadła". Cóż, pies czy kot seksu nie zapewnią, a to również jedna z ważnych potrzeb. I urodziła dziecko, którego przecież kiedyś bała się urodzić. Strach ma zawsze za duże oczy... Poród, czy samo "posiadanie" dziecka okazało się największym szczęściem w...

Zbuduję dom, gdzie w najpodlejszą noc będziemy czuć się jak w raju. Podaruję psa, który wiernie strzec będzie snu. Przygarnę kota, który ciepłem otuli i zamruczy. Rozpalę ogień, który będzie grzał Twe zziębnięte zimą stopy. Podam ciepłą herbatę z miodem, gdy poczujesz się źle. Otrę łzę, gdy ktoś sprawi Ci przykrość. Zabiorę w podróż - niespodziankę. Obdaruję zrozumieniem. Umyję plecy i pieszczoty zapowiedź spełnię ręcznikiem. Pocałuję na dobranoc. Będę. Abyś nie poczuła się samotna. Nigdy. Zawsze.

Zbuduję dom, gdzie w najpodlejszą noc będziesz czuła się jak w raju.  Podaruję psa, który wiernie będzie strzec.  Przyprowadzę kota, który przytuli i zamruczy nad razem. Rozpalę ogień, który będzie grzał Twe zziębnięte zimą stopy.  Podam ciepłą herbatę z miodem, gdy poczujesz się źle. Otrę łzę, gdy ktoś sprawi Ci przykrość. Zabiorę w podróż - niespodziankę. Obdaruję zrozumieniem. Umyję plecy. Pocałuję na dobranoc. Na dzień dobry. Przy kolacji.  Przy muzyce. Przy spacerze. I nigdy nie będziesz samotna. Nigdy. Będę. Zawsze.

Emocje i uczucia posiadają wszystkie zwierzęta.

Kiełbasa jest zawsze silniejsza od psa.

Posiadanie psa to bardzo fajna sprawa. Doskonale wyczuwa temperament opiekuna (celowo nie piszę "właściciela"), potrafi cieszyć się, smucić i rozumie co się do niego mówi lepiej niż część ludności. Wspaniale się również komunikuje. Wystarczy czytać z mowy ciała. Pies to jednak cztery nogi kute niesłychaną intuicją. Pies swoje, a i opiekun też musi mieć czas na swój spacer.

Nigdy nie lubiłem biegania. Zawsze wolałem innego rodzaju ćwiczenia, rower, czy cokolwiek innego. Ale chodzenie na siłownię, czy bieganie to nie dla mnie. To nieodpowiednie dla mnie obciążanie stawów kolanowych i skokowych, szereg innych czynników. Są rzeczy, które bardziej rozwijają. Jednak trzeba chyba zacząć biegać z braku innych możliwości. Pomyślałem co może czaić się w tej aktywności? Oprócz biegania w kółko, albo szukania odpowiedniej trasy na bieżąco, może przecież wyskoczyć zza krzaków pies, co będzie szarpał nogawkę. Na rowerze łatwiej uciec, albo podnieść nogi do góry. Jak nie pies, to może wybiec jakaś ekshibicjonistka w płaszczu i się obnażyć i co wtedy? Przecież nie każdy może być przygotowany na taki widok. Serce bije od wysiłku fizycznego, a tu nagle może być jakaś 60-cio letnia, 120 kilogramowa ekshibicjonistka... Po prostu zawał. Ale z dwojga lepsze, aby się tylko obnażyła, niż by miała zgwałcić. Któż zdołałby się obronić w takim ciężkim wypadku. Co jeszcze może się z...

Nie wszyscy wiedzą, że Pawłow próbował swe doświadczenia o bodźcach przeprowadzać najpierw z kotami. Ale koty jak to koty, mają gdzieś rozkazy i tresowanie. Koty się prosi lub z nimi rozmawia. Dlatego Pawłow położył dzwoneczek, dał kotu rybę i poszedł zająć się psem. O, tu proszę, ostatnia próba, przed którą naukowcowi puściły nerwy, wziął głęboki oddech, przyznał się w duchu do porażki oraz bycia pokonanym i poszedł szkolić psa.

Wiga ma 10 lat. Jest duża, a'la owczarek niemiecki. Rozumie każde słowo, które się do niej mówi. Najchętniej podchodzi do człowieka i kładzie pysk na dłoni czy kolanie, z prośbą o głaskanie. Maciek ma 16 lat. Jest rudym kotem. Uroczo miauczy i mruczy. Jest przekorny. Jeśli Wigę poprosi się, aby poszła na swoje posłanie, zrobi to. Maciek zaś wsadzi swoją główkę w Twoje ręce i będzie czekał na pieszczoty. Nie pójdzie, póki nie otrzyma czułości. Niezależnie od wieku, gatunku, wszystkie stworzenie potrzebują czułości.