Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą związki

Przekrój

Odgrzebałem stare wydania "Przekroju", z lat 1978-1980. To był tygodnik. Ciekawa lektura. Wiadomości, wywiady, korespondencje, rozrywka, a także fragmenty książek, pamiętników (np. Tomasza Manna). Dużo o literaturze, kinie, sztuce. Zachęcało to być może do sięgnięcia po książkę, pójścia do kina, teatru. Nie będę publikował takich przecież obszernych fragmentów. Tutaj wstawiam tzw. michałki. Jakaś reklama, rysunek, komentarz do omyłek w prasie. I była jeszcze jedna rubryka, "Savoir-vivre", a na koniec niej, po poradach na temat zasad i grzeczności, krótkie odpowiedzi na problemy sercowe. W latach 90-tych dla młodzieży było Bravo i odpowiedzi o seksie. Tutaj, o związkach, uczuciach. Czasem bardzo banalne, infantylne, ale szczere. No i bywa, że zabawne, z perspektywy czasu, czy w swych rozterkach. Inne, jak to w życiu, o nieszczęśliwych miłościach. W kilku rzuciło mi się w oczy o oszczędzaniu nadmiernym, zarówno ze strony kobiet, jak i mężczyzn. Ale tu są takie czasem...

Przeszkody

Ludzie są w stanie być ze sobą pomimo różnych przeszkód, ułomności. Nikt nie jest doskonały. Są więc małżeństwa (no, powiedzmy związki, ponieważ nie każdy związek jest w obrączkach), gdzie jedna strona jest bardzo chora, czy dysponuje znaczną ułomnością. To nic nie szkodzi. Ludzie są z sobą na dobre i na złe. Widziałem związek starszych osób. Ona zachorowała na nerwicę. Właściwie nie była w stanie nic robić, nie była w stanie być sobą. Zmarła. On żyje. I widziałem związek, gdy on przez kilka lat nie pracował, niewiele mógł pomóc rodzinie, zapadł się. Ona poniosła ciężar. Są choroby, ułomności. Wiele jest w stanie człowiek ponieść za drugiego człowieka. Właściwie, dla czegoś większego. Oczywiście, nie jesteśmy zbawicielami świata. Nikt nie ma obowiązku poświęcać czasu na tych, którzy wydają nam się "inni", czy źle się z nimi czujemy lub są dla nas za weseli, za smutni. Cokolwiek. I zazwyczaj tak jest, że każdy idzie po bardziej prostej drodze. Ważne, aby jednak nie iść po ...

Żyć w rodzinie

"Żyć w rodzinie i przetrwać" - to książka napisana przed dwóch panów: Johna Cleese'a (tak, tego z Monty Pythonów) oraz jego psychoterapeuty, Robina Skynnera. Polecam każdemu. Warto przeczytać, przeanalizować, pośmiać się. Jak do tej pory mogłem tego jeszcze nie przeczytać? 

Ludzkie historie

Historie prawdziwe * ** Joanna. Szczupła i wysoka blondynka o delikatnym głosie i gustownej urodzie. Wykształcona i konsekwentnie realizująca się zawodowo. Piotr, jej partner, a potem mąż (były już), z profesji wolnej. Zauroczył ją. Zamieszkali razem. Na początku wszystko było pięknie. On dość szybko postarał się, aby się zaręczyli. Ze ślubem również nie zwlekał. I o ile są żarty o kobietach zmieniających się po ślubie, tutaj nastąpiła sytuacja odwrotna. Po ślubie nastąpiła przemiana. Albo raczej, powrót do tego, kim on był. I zaczęło się. Joanna - mimo swych walorów - to bardzo skromna kobieta. Nie dawała żadnych podstaw do takich zachowań męża. Zaczął być obsesyjnie zazdrosny. Z powodu wyjazdów służbowych Joanny zaczął chorować. Przed każdym wyjazdem był chory i w czasie jej nieobecności również. Po jej przyjeździe karał ją przez początkowy okres ciszą. Później zaczął dobierać jej ubrania na wyjazdy służbowej. Przestała jeździć w spódnicach. Nawet tych długich. W grę wchodziły t...

Agnieszka Osiecka

Miliony cytują jej teksty z piosenek. Całe życie była nieszczęśliwa. Swoje nieszczęścia głaskała w poezji. Jej ostatnie słowa przed śmiercią to "do dupy". Wielu po jej śmierci mówiło, jak samotną była kobietą i zastanawiało się jak to możliwe, gdy wokół niej było tylu ludzi. I jak to możliwe (pisał i Młynarski), że nikt jej nie pomógł. Miała wiele romansów, po których wychodziła poobijana. I do końca życia nie udało jej się stworzyć dobrego związku. Abstrahując, czy bez tej emocjonalnej rany ziejącej z jej serca, powstałoby tyle głębokich i prawdziwych tekstów? "Po prostu w coś brnę, dokądś gnam i nie rozpoznaję po drodze znaków ostrzegawczych. Tak bardzo pragnę, że nie rozpoznaję! Ktoś mi mówi: 'Nie chcę, nie dbam, żartuję!', a ja po prostu nie słuchałam, nie słyszę. Albo słyszę: 'Kocha, lubi, szanuje'. Potem pojawiam się w punkcie wyjścia, na jakiejś pustej stacji, zaryczana, pokaleczona, z bałaganem w sercu jak w tobołku u Cyganki i... brnę w następne...

Dorosłe dzieci

W części tak to wygląda. W części, jedno. Pozostałe - dorosłe związki.

Odrzucenie

Kobieta odrzucona będzie się mścić lub odejdzie i potraktuje to jako karę dla mężczyzny. Ile razy to widziałem. Podam kilka takich przypadków z życia. Wiele wynika z braku informacji, a bywało, że takich infomacji nie przekazywałem zainteresowanej damie. Kobieta zalecała się do mnie, a ja byłem myślami przy innej kobiecie i nie miałem zamiaru się angażować. Chciała wręcz seksu i choć dziewczyna była piękna, myślałem o kimś innym. Co wtedy? Kobieta staje się agresywna. Usiłowała potem w towarzystwie powiedzieć, że jestem gejem :-)  No, nie znała prawdy, że po prostu przedkładałem coś poważniejszego nad seks. Może i chciała dłuższego związku, ale ktoś inny był w moim sercu. Inny przypadek, gdy dawno temu niestety byłem chory. Nie potrafiłem może jakoś tego wyrazić i zawiedziona, że wyrażałem sympatię, ale nie zrobiłem nic więcej - ubodło ją to mocno. Nie była wobec mnie agresywna, ale już nie było dalej możliwości na cokolwiek. W kobietach jest takie coś: "Odrzuciłeś? To już więcej...

Rodzina

Rodzicielka dla czworga. Matka dla nikogo. Moja matka skrzywdziła nie tylko mnie. Ma czworo dzieci. Wspólnie z pierwszym dzieckiem znęcała się nad drugim, czyli nade mną. Trzecie dziecko wychowywane było raczej przez rodzeństwo. W ogóle nie zwracała na niego uwagi. Z czwartym dzieckiem (córką) postępowała miksem obojętności i nienawiści. Żadne dziecko nie zostało wychowane przez matkę dobrze. Każde wyszło w świat kulawe. Najstarszy był zawsze hołubiony przez matkę. Został narcyzem. Nie ułożył sobie poprawnych stosunków z żadną kobietą. Pouczając wszystkich innych naokoło, do tej pory nie jest w stanie spojrzeć krytycznie na siebie. I nie spojrzy. Nie jest w stanie także zobaczyć, że jemu również matka uczyniła krzywdę. Gdy skąpiła miłości drugiemu dziecku, nadmiernie z kolei, bezkrytycznie, dawała pierwszemu. Bezkrytyczność pozostała. Przeciągnięcie w którąkolwiek stronę jest szkodliwe. W tą bez braku rozdziału pomiędzy tym co dobre, a co złe - również. Trzeci syn dostał złego najmn...