Karmanam

Od jakichś dwóch lat pisałem scenariusz. Wielokrotnie go przerabiałem. Burzyłem i budowałem od nowa. Także dlatego, iż moje postrzeganie siebie, przeszłości, osób wokół mnie, świata - zmieniało się bardzo w ciągu ostatnich czterech lat. Skończyłem. Dotarłem do końca.  Najbardziej ciekawie jest wtedy, gdy opowiada się szczerze, autentycznie. Gdy dociera się do głębi uczuć, emocji, myśli. Nie wymyśla, ale dotyka najbardziej czarnej i białej prawdy. Koniec końców, wszyscy przeżywamy podobne stany: cieszymy się, smucimy, kochamy, tęsknimy, cierpimy. Dlatego szczere doznania uniwersalizują się i pozwalają innym odnaleźć cząstkę siebie w tym, co obserwują.  Pracowałem, oszczędzałem. Choćbym miał wydać wszystko co mam, choćbym sprzedał wszystko co mam, wziąć możliwe kredyty, choćby miała to być ostatnia rzecz w moim życiu - zrobię ten film. Potrwa to kilka lat, ale jeszcze mam tyle czasu. 

Do zaanonsowanego tematu wrócę. To jednak tekst, jaki przygotowałem dawno temu. Zadziwiająco pasuje do sprawy, jaka pojawi się niebawem. * Będzie o kobietach, niekoniecznie o feministkach czy deklarujących się jako feministki. Choć przyczyną rozmyślań był obrazek, jaki zobaczyłem. Feministka tłucząca spokojnie stojącego mężczyznę, oraz druga, która zrzuciła nakrycie głowy policjantowi. Polityka Jak piszę coś o bieżących sprawach politycznych, społecznych, to czyta to 10 razy więcej osób niż pozostałe teksty. Nie zależy mi na tym, ale czasem komentuję to, co widzę. Politycznie jest bowiem rozgrywana kwestia kobiet, feminizmu. I może kilka słów o tym. Feminizm Kiedyś feminizm był walką o równe prawa: w pracy, płacy, możliwości głosowania. Zdobycze socjalizmu, który był potrzebny w obliczu pazerności niektórych pracodawców. Chociaż przecież byli tacy, którzy rozumieli wartość człowieka i nie potrzebowali odgórnych przepisów, aby dobrze traktowa...

Reportaż w Radiu. Kobieta, lat 28. Całe życie na wózku, sparaliżowana wielokończynowo. W mowie też słychać, iż nie mówi płynnie. Całe życie marzyła, aby po prostu biegać, chodzić. Coś, co dla większości jest rzeczą normalną. W takich okolicznościach widać, co w życiu jest najważniejsze. Była wielokrotnie w szpitalach. Cierpiała. Bezustanny ból. Nie chciała żyć. Potem, gdy dojrzewała, największe marzenie ją ogarnęło, spełnienie kobiecości, chęć posiadania dziecka. Pragnęła mężczyzny, ojca dla dziecka. Znalazła. Zaszła w ciążę. Rodzina nie okazała jej wsparcia,  była przeciwna ciąży, ze względu na jej niepełnosprawność. Dziecko okazało się zdrowe. Spełniło się największe marzenie o byciu kobietą, o wypełnieniu się w macierzyństwie. Mogła nieść swoją miłość dalej. W życiu tak umęczonym, nie zgasła nadzieja. Do dzisiaj ona i on są razem. W trójkę. Pragnienie macierzyństwa, miłości, szacunku dla drugiego człowieka, sprawiło, że kalekiej dziewczynie udało się zaznać szczęścia.

Dlaczego kobiety lubią klapsy? Większość. Odpowiedź znajdzie się nie tylko w potrzebie wielu kobiet bycia zdominowaną przez mężczyznę, nie tylko w pociągu dla siły fizycznej mężczyzny. Ale te wyżej wymienione prowadzą właściwie do dzieciństwa wielu dziewcząt. To kwestia relacji pomiędzy ojcem a córeczką, tam, na poziomie układu nerwowego, wegetatywnego, kształtowania się całej konstrukcji emocjonalnej, reakcji na bodźce, jaki to proces ma miejsce do ok. 7-8-9 roku życia. Rodzice posługują się czasem przemocą fizyczną wobec dzieci. Najczęściej jest to właśnie taki klaps w pupę. Oczywiście dochodzą do tego kwestie kulturowe, pewne szablony, wywoływane słowem i obrazem zaciekawienia, jakie również zapisują się w naszym zachowaniu. Kultura (zachowania społeczne, normy) tonizuje lub wzmacnia pewne instynkty, odruchy, potrzeby, lęki. Niemniej, to pewne czynności z dzieciństwa kształtują potem takie pragnienia wpływające na seksualność, współkształtujące je. Niektóre kobiety mówią wręcz o po...

Kobiety a mężczyźni. W obu płciach da się słyszeć narzekanie, jacy to są mężczyźni, a jakie kobiety. Jakich to nie ma teraz męskich mężczyzn (a skąd one mogą to wiedzieć, z filmów czy literatury? Przecież to koloryzowana opowieść). Albo jakich to teraz nie ma kobiet (a to tak długo żyjecie, panowie, że wiecie to?). Żadna jednak z płci nie spojrzy na "siebie". Może to z tymi kobietami jest nie tak, iż błądzą za jakimiś marami, fantazjami, chcą takich idealnych mężczyzn, a nie potrafią po prostu docenić tego, co jest blisko? Chcąc idealnego mężczyznę, którego nie ma po prostu. Tak samo i mężczyźni, szukają idealnej kobiety, której po prostu nie ma. I to nic nie szkodzi. Ponieważ czym jest ideał? Nie ma czegoś takiego. Jednemu pasuje to, innemu coś innego. To może takie narzekające osoby szukają czegoś, czego nie ma? Tak podświadomie? Z powodu wcześniejszego bólu, porażki, której nie umiały przetrawić? I aby chronić się przed kolejnym bólem, nie próbują ponownie, tylko wymyślaj...

... to do miłości potrzebna jest bliskość, wspólnie przeżywany czas. Dystans, cisza, brak kontaktu - niknie wiele emocji. Banały, więc dotykajcie się, spędzajcie czas ze sobą, rozmawiajcie, przeżywajcie, budujcie wzajemne wspomnienia. W chwilach rozłąki tworzą tęsknotę. Ależ proste i oczywiste! ;-)  Miłość i przywiązanie są piękne. Nawet bolesna tęsknota ma wymiar niespotykany. Potrzeba bliskości jedynej osoby jest kosmiczna. Miłość i przywiązanie są najwspanialsze na tym świecie. Niech nikt nie zasypia sam, niech nikt nie płacze w samotności. Kochajmy się ludzie, bo to robi nam dobrze.

Kobieta potrzebuje uczuć w słowach do niej wypowiadanych. Chcę być z Tobą. Tęsknię za Tobą. Uwielbiam patrzeć w Twoje oczy, czuć zapach Twojego ciała, być przy Tobie. Pragnę dotykać Cię i czuć Twoje dłonie na mnie. Myślę o Tobie, bywa, że gubię się w zwykłych, rutynowych obowiązkach, ponieważ pragnę Twej bliskości. Chcę Cię całować, pieścić, dotykać. Chcę, abyś pieściła moje ciało swoimi dłońmi, ustami. Chcę być z Tobą. Ciebie pragnę. Całować każdy fragment Twoje ciała.

Tęskno mi za Liverpoolem. Śni mi się nawet. Byłem tam zaledwie trzy razy. Ale atmosfera za każdym razem była fantastyczna, piękna. Zapach rzeki Mersey, nabrzeże, architektura, inne światło niż gdzie indziej, ludzie. Spacer po Liverpool to piękne przeżycie. Nawet w takich okolicznościach lody były najsmaczniejsze. Nic prostszego. Wsiadać w samolot i za kilka godzin w Liverpool.

Emocje i uczucia posiadają wszystkie zwierzęta.

Co z tego, że wiesz? Ale czy to czujesz? Znasz swoją przeszłość? Wiesz wszystko? To jeszcze mało. To niewiele. To dopiero początek. Dopóki nie przeżyjesz emocji, nie wyrazisz ich, to Twoja wiedza nic nie znaczy. Człowiek jest tylko po części zwierzęciem rozumnym. W większości jest - a szczególnie do okresu dorosłości - zwierzęciem emocjonalnym. Potem również. Wiele rzeczy wykonujemy mechanicznie. Tak i emocje są także zaprogramowane w nas według tego, co wytyczono nam w dzieciństwie. Zwierzęta też są rozumne i także emocjonalne. Nie mają takiego stopnia rozumowania jak ludzkie zwierzęta, ale mają emocje. Tak samo jak my. Przywiązują się, tęsknią, kochają, cierpią, szukają towarzystwa, pieszczot. Emocje są kluczem do zrozumienia drugiego człowieka. Zrozumienie, jest to dziwnym słowem. Ponieważ musi współodczuwać emocje drugiego człowieka, ale to także - oprócz emocji - obejmuje rozumowanie. Myśli. Bez myślenia także instynktownie współczujemy. Ale myśl pozwala na dociekanie i rozmowę, ...

Nie wypowiem się za niewidomych. Być może osoby pozbawionego jednego zmysłu rekompensują to przy pomocy innych zmysłów. To, czyli co? Mówi się, że "co z oczu to z serca". Albo z Mickiewicza: "gdy cię nie widzę, nie wzdycham nie płaczę". Możliwość zobaczenia osoby, do której żywi się uczucia (przyjaźni czy miłości) ożywia, barwi i nasyca nasze emocje. W bardzo pozytywny sposób. Niemożność zaś zobaczenia powoduje tęsknotę, drażliwość. Dzieje się tak, gdy ktoś jest w pewien sposób "na wyciągnięcie ręki". Jeśli "odległość" (czasu, miejsc) zwiększa się, człowiek siłą rzeczy akceptuje pewien stan. Łatwiej - w większości przypadków, choć nie jest to regułą ze względu na różne charaktery ludzkie - akceptuje się to, czego nie można zmienić. Jeśli zaś można, oczywiście dążenie poparte jest choćby najmniejszą nadzieją, która trzyma w postanowieniu. Dlatego też kochankowie po rozstaniach rozdzierali zdjęcia, niszczyli wszelki obraz twarzy ...

Są utwory muzyczne, które jak na zawołanie tworzą obrazy w wyobraźni słuchającego. Obrazy, których dźwiękową ilustracją może być tylko właśnie ta muzyka. Relacja zwrotna, ale bez sprzężenia. Realizacja filmów to powracająca tęsknota. Dla kogo jednak efekt końcowy? Jest tyle nieznanego piękna. Dla siebie? Chyba tak. Aby wejrzeć w ruchomy i dźwięczny kadr, jak w powracające wspomnienie. Poruszenie i drgnięcie emocji, gdy patrzymy na zdjęcie przywołujące terabajty radości i smutku. Sentymentalne podróże. Darmowa przejażdżka. Nie ma konduktora. Nie ma maszynisty. Nie ma stacji końcowej.

Słowo "long" ma conajmniej dwa znaczenia w języku angielskim. Jedno oznacza "długi, długie, etc" czyli wyrażające długość czegoś. Drugie znaczenie to: tęsknota, tęsknić (to long). Nie dziwne. Im dłużej nie widzimy, czy nie mamy kontaktu z osobą, która jest nam bardzo bliska, tym bardziej tęsknimy. Owa "długość" czasu to tęsknota... Pieczęć stale obecna w naszych myślach, szelest powtarzanego co jakiś czas głębszego oddechu... I staje się ważne chociaż słowo, drobny znak. Cokolwiek. Bywa, że z pewnych przyczyn jest to niemożliwe. Cierpliwość to nie cecha uczuć, które przecież łakną. Jednak czasem to jedyne rozwiązanie. Jeśli ktoś jest ważny, to nic i nikt inny tego nie zmieni. Tej myśli i tego oddechu.