Karmanam

Film w roli głównej z Janem Nowickim i przepiękną Barbarą Brylską. Kilka myśli, jakie miałem podczas seansu. Po pierwsze, to nie oglądać się za siebie, ale żyć do przodu. Lekarstwem na miłość jest druga miłość. Kobiety bywają skrupulatniejsze w swych uczuciach i po rozstaniu mocniej przeżywają, ale szybciej stają na nogi. Zakochana kobieta to największy skarb dla mężczyzny. Miłość jest w cierpliwości. Rozstania i powroty bywają, ale poza zauroczeniem i emocjami  jest więź. Nie chcę pisać więcej, bo i po co? Niechaj każdy zobaczy ten film. Choćby dla Barbary Brylskiej. 

Inspirujący życiorys. To człowiek, który łaknął życia. Gdy zamykano mu drzwi przed nosem, szedł gdzieś indziej, gdzie czekało go coś znacznie lepszego. Nie przyjęto go na studia aktorskie. Zdawał więc na reżyserię. I tym samym osiągnął znacznie więcej niż osiągnąłby jako aktor. Jako reżyser dyrygował grą aktorską, animował ich, a także sam mógł się obsadzać w filmach. Przyjął to, co rzeczywistość dawała i kontynuował wędrówkę zmodyfikowaną ścieżką, "zaatakował" z drugiej strony. Działał zależnie od tego co napotkał, od zmieniających się warunków, okoliczności. Tak z innej beczki, to po tragicznej śmierci żony i dziecka, 20 lat z nikim się nie potrafił związać. Zatracał się w przelotnych związkach, jak sam mówił. Dwadzieścia lat, aby pozbyć się bólu. Czasem i tyle potrzeba, jeśli cios był tak potężny. Nie przerwał jednak pracy zawodowej. Dalej tworzył i to filmy wyśmienite, jak "Chinatown" czy "Tess". Trudno jednak dotknąć bólu, więc związek i dzieci mus...

- ... i wtedy ona mówi, że lepiej żebyśmy zostali przyjaciółmi. - Mam nadzieję, że przy*ebałeś pan jej?  - Czy na pewno jest pan psychoterapeutą?

Przyjaciel rozstał się z kobietą. Byli razem ponad 3 lata. Czyli statystycznie, kiedy rozpada się najwięcej związków. To emocje. Zawsze bowiem można się dogadać. Ale emocje sprawiają, że nijak rozum czy uśmiech nie mogą się przebić poza nastrój/nastawienie emocji. I nic i nikt tego nie zmieni w danym momencie. To emocje powodują zmianę decyzji i trzymanie się jej do upadłego. I nawet wiele lat po zdarzeniu każdy znajdzie argumenty (takich tylko będzie szukać), że tak było najlepiej. I najczęściej każdy widzi winę po drugiej stronie. Może to i lepiej, że wymyśla argumenty, ponieważ to pozwala nie zagłębić się w żalu. Tak troszkę się oszukać, dla przyjemności własnej i dobrego samopoczucia. Oczywiście minusem tego jest to, że nie staje się w prawdzie, co niesie z sobą ryzyko tego samego zdarzenia, tylko z inną osobą. Co może to zmienić? Wymiana emocji. Każda. Erupcja kłótni, wymiana ciosów, całkowite wyczerpanie z wysiłku. Ale twarzą w twarz. Nie uciekać, nie biec do mamy, czy do parku....

Kobieta chce dać coś od siebie. Chce dać siebie. I bardzo się złości, jeśli mężczyzna tego nie przyjmuje. Nie chce być odtrącona, chce być kochana. Każda kobieta łaknie miłości. Przypominam sobie, jak przez zaszłości emocjonalne niestety odrzucałem takie gesty, podarunki. Czyjeś starania, ciało, podarunek, starannie wypieczone ciasto, czas, słowo. No, niestety. Choć pozbyłem się tego i teraz jest zupełnie inaczej, wtedy to co było we mnie, odrzucało te biedne kobiety. Kochające przecież do czasu. Do czasu. Miłość zanikała w nich. Niektóre z nich także miały braki emocjonalne i ciężko mi także z tym było. Powodowały, że kobiety te były chwilami okrutne. Choć jak w moim przypadku, nie taki był cel, choć podświadomie właśnie dążenie do rozstania. Także mnie odrzucały w chwilach, gdy potrzebowałem bliskości mocniej. One wołały "Tato!" w pogoni za tym, aby mężczyzna bezkompromisowo, bez jakichkolwiek warunków, pod każdym względem, kochał i przytulał. Jako mężczyzna oczywiście t...

Znajoma wyszła za mąż. Dawno temu. No i to małżeństwo trwa. On mówi o niej "suka", ona podkrada mu pieniądze. On adoruje koleżankę. Ona wszystko w domu robi sama. Ona opiekuje się dziećmi. On za kredyty pisze prace "naukowe". Czym jest ten związek? Ano takim, jakich wiele. Nie rozstają się. Wiecie, dlaczego?