Karmanam

Społeczeństwo - sieć rodzin, których zachowanie łączą i koordynują wspólne koncepcje, wartości, tradycje, zobowiązania i instytucje rozciągające się na więcej niż jedno pokolenie. Społeczeństwo to zbiór ludzi każdego typu, w każdym wieku i o różnym poziomie inteligencji i zdrowia. Między narodami a rodzinami jest duże podobieństwo. Każda rodzina tworzy własne normy moralne, mające pokazać, że jej poziom zdrowia jest najlepszy z możliwych. Społeczeństwo chaotyczne, totalitarne i demokratyczne. Demokracja niekoniecznie jest najlepszą formą rządów dla każdego. Forma rządów musi odpowiadać etapowi rozwoju obywateli kraju. Dla niektórych społeczeństw konieczny może się okazać etap przejściowy. Wprowadzić porządek. Dać więcej władzy temu, kto umie ją sprawować. Dopiero potem demokracja. Ludzie, którzy wyszli z więzienia, nie potrafią   sobie od razu poradzić na wolności. Potrzebują czasu, choć przecież wcześniej umieli na niej żyć. Tak samo z osobą, która wydostaje się...

Wartości. Role w życiu. Rzeczowniki. Łatwiej jest oceniać człowieka przez czasowniki. Ale to oceny niemiarodajne. Na przykład: * mądry - raz jest mądry, raz jest głupi. W sensie, że każdy podejmuje raz mądre, raz głupie decyzje. Nie oznacza, że jest mądry czy głupi. BYWA się mądrym, czy głupim. * zaradny - czasem komuś coś nie wyjdzie, czy źle wybierze. Czy to oznacza, że jest zaradny? Albo niezaradny. * pechowy/szczęśliwy - takim się bywa, a określa się to jakieś zbiegi okoliczności. To także dotyczy każdego. Bywa się w takiej sytuacji i w takiej. Nie ma czegoś takiego, że ktoś jest pechowcem czy szczęśliwcem. Takie przypinanie łatek jest fałszem. A przypinanie negatywnych łatek - jest także krzywdzące dla kogoś. * naiwny/krytyczny - też bywa się i takim i takim. I tak dalej, i tak dalej. Zamiast tego lepiej zadać pytanie zadawane od wieków, podnoszone przez starożytnych filozofów, aż po dokumentalistę Kieślowskiego: Kim jesteś? Kim jestem? Jakie rzeczowniki odnoszą się do mojej osob...

Gdy jesteśmy z czymś (symbole, czy osoby, które też są w mocny sposób symbolami przecież) emocjonalnie związani, to reagujemy emocjonalnie na to, gdy ktoś atakuje te symbole. I nieważne nawet, że ktoś może mieć rację. Refleksja przychodzi później. Ale w danej chwili jesteśmy w stanie bronić czegoś za wszelką cenę. Ponieważ to tworzyło nas. My sami czujemy się atakowani. Warto oczywiście starać się w takich chwilach, aby odetchnąć, spróbować oddzielić siebie od tego, o czym mowa. I także nie atakować czyichś emocji. Ponieważ my możemy nie czuć się z czymś związani i nie rozumieć, jak coś dla kogoś może być ważne.

Babcia mówiła, że jej matka mówiła, iż największą wartością są ziemia i rodzina. No i teraz pytanie: co z tego zostało?