Karmanam

Podobno aby się od czegoś odzwyczaić, lub przyzwyczaić, wystarczy 21 dni dyscypliny. Trzy tygodnie. W Nowym Testamencie jest mowa o 40 dniach postu Jezusa na pustyni. Nie rozważając kwestii teologicznych, to okres dwa razy niemal dłuższy niż owe 21 dni. Czemu nie? Myślę, że jak już człowieku wytrzymasz 40 dni bez jakiegoś działania, myśli (to trudniej, ponieważ nie można temu zapobiec, ale można szybko odganiać myśli), to powinno być z głowy. Nie szarpcie jednak ważnych więzów, ponad owe 3 tygodnie. 

Można się nauczyć lub oduczyć pewnych rzeczy. Trwa to ok. 21 dni. Ważna jest wtedy pomoc innych. Wsparcie. Sami często nie posiadamy na tyle woli i inspiracji, jeśli jakieś przyzwyczajenie trwało bardzo długo. To, o czym piszę, owe 3 tygodnie, to dotyczą jakichś nawyków życia codziennego. Poważniejsze zmiany wymagają dłuższego przygotowania, powtarzalności. I nie zrażać się, jeśli czasem coś powraca. Jeśli na przykład pewne schematy trwały 30 lat, to czy uważacie, że można to potem zmienić w ciągu choćby roku? Nie, potrwa to dłużej. Ale ten proces z miesiąca na miesiąc będzie coraz przyjemniejszy dla samej osoby odrzucającej stare schematy, jak i dla bliskich jej osób. Oczywiście, że nie będzie łatwo. Czasem może być ciężko. Ale choćby trwało kilka lat, na horyzoncie jest cel, dla którego warto. I jeśli osoba pragnąca rozwoju i jej bliscy to zrozumieją, to wykażą cierpliwość. Nie spodziewajcie się, że ćwierć wieku odwrócicie po jednej rozmowie czy miesiącu. Miejcie cierpliwość dla sie...

Usłyszałem w radiu, że zaczyna nam rosnąć pokolenie "dzieci z tabletu". Otóż ostrzega się, że za dużo dwulatków (!) ma kontakt - i to za długi - z tabletem, komórką. Powiem wprost: rodzice takich dzieci są po prostu pierdolnięci. Dziecko potrzebuje uwagi, kontaktu z człowiekiem do prawidłowego rozwoju emocjonalnego i intelektualnego. Potrzebuje pojęć, słów. Dzieci, które były wychowane przez zwierzęta (były takie przypadki) zatrzymywały się w rozwoju na poziomie ok. 3 latków. I tego nie dało i nie da się już potem naprawić, aby przekroczyć tę barierę. Takie dzieci nie stykały się z mową, w której zawarty jest opis świata. Pojęcia modelują i rozwijają nasz intelekt. I tacy rodzice, którzy dają swoim dzieciom tablet, komórkę, aby oglądały cokolwiek, co się porusza na ekranie, robią to przeważnie z kilku powodów. Pierwszy to, aby dziecko "zajęło" się sobą i rodzice mogli mieć czas dla siebie czy swoje sprawy. To po co w ogóle mieć dzieci, jeśli nie ma się dla nich cza...