Karmanam

Każdy może popełnić błąd! Pozwól sobie na błędy w procesie uczenia się i pozwól innym na popełnianie błędów. Zanim będziesz robić coś dobrze, najpierw będziesz robić to źle. To normalna sprawa. Każdy może się pomylić, popełnić błąd, ponieść porażkę. Nasze życie to nie same porażki i nie same sukcesy. Miej tolerancję dla siebie oraz innych. Zamiast krytykować akcentując negatywy, zachęcaj, podkreślaj dobre rzeczy. Zarówno wobec siebie, jak i każdego postronnego, współpracownika, partnera, a szczególnie wobec dziecka. To, czy się coś uda, zależy od bardzo wielu czynników i nie warto się tym męczyć. Ale koniecznie wyciągnąć wnioski z tego, co nam się nie udało, uda ło, gdzie możemy coś poprawić, jak inaczej zaplanować, na co zwrócić uwagę następnym razem. Nie obwiniać siebie, ale nie zrzucać winy na kogoś innego za to, co należało do nas. Wiadomo, żyjemy zanurzeni w świecie i wiele zależy od nas, choć także od okoliczności, innych osób . Bardzo często ludzie nie wybaczają innym te...

Kontrola w firmie powinna być jak najbardziej rozproszona. Dobry przywódca będzie zdawać na pracowników jak najwięcej obowiązków, jak dalece jak to możliwie zostawiał decyzje personelowi i przekazywać wszystko co będzie mógł. Wówczas pracownicy będą szczęśliwi, będzie wysokie morale i poczucie odpowiedzialności. Tylko w kryzysie dobry przywódca będzie przejmował ster. Tego nawet wówczas oczekują pracownicy, choć tak naprawdę dobry szef niewiele więcej wówczas zrobi ponad to, co oni sami mogliby zrobić. Jeśli jednak w kryzysie szef waha się czy być autorytarny, pojawią się oznaki   demoralizacji i personel zacznie krytykować zwierzchnika. Kryzysem może być kryzys finansowy, duża rotacja personelu, albo jakiś szczególnie trudny pracownik. Kiedy przywódca w kryzysie bierze na siebie ciężar odpowiedzialności, wszyscy odzyskują pewność siebie i zaczynają znów sobie dobrze radzić. Więc znów można rozluźnić kontrolę. Gdy nie ma kryzysu, a jest dobry przywódca, będzie się wydawać, ż...

Czyli czym skorupka za młodu...

Jeśli macie do czynienia z taką kobietą, to lepiej nie miejcie ;-)  Możecie nawet wykonać prosty test. Jeśli ktoś się zachowa tak dziecinnie, to możecie odetchnąć z ulgą i podążyć za kimś rozsądniejszym. Albo żyje się z prawdą, szczerością, rozmową, wybaczaniem, uznawaniem błędów swoich i czyichś - albo żyje tam płytko, jak panienka na zdjęciach ;-)

Obejrzałem w końcu film, który długo miałem na dysku. Film chwilami trąci lekką naiwnością, czy raczej na siłę przepchnięcia pewnych dalszych zdarzeń. Ale to nie szkodzi. Miłym akcentem jest tam około 30 minuty - i trwa do końca filmu - akcent polski. Robotnicy z Polski remontują willę, a młody Paweł (i tak ma na imię aktor z Polski) zakochuje się w młodej Włoszce. Takie zdanie: "Między Włochami a Austrią znajduje się alpejskie Semmering. Są tam wyjątkowo strome zbocza. A jednak zbudowano tam linię kolejową, łączącą Wiedeń z Wenecją, zanim zbudowano pociąg, który dałby radę tej przeprawie. Ale ludzie wiedzieli, że taki pociąg kiedyś powstanie." Jest to odniesienie do życia głównej bohaterki. Kobieta zdradzona i poniżona przez męża próbuje ułożyć sobie życie w zupełnie innym miejscu na świecie. Zdarzają się jej pokusy, błędy, niezawinione nieszczęścia, radości, czyli tak jak w życiu każdego człowieka. Mowa jest o wytrwałości, nadziei, próbie. Film - pomimo różnych odnies...

Nadrabiam zaległości filmowe. Obejrzałem film "Danny Collins". Ma swoje zalety i wady. Niewątpliwą zaletą jest oglądanie Al'a Pacino. Aktor tak wyśmienity, że nigdy się nie zestarzeje. Film trącający ciepłe uczucia, ale oczywiście, uproszczony po amerykańsku. Sytuacja, w jakiej ojciec pojawia się w życiu syna po 30 latach, na pewno nie znalazłaby tak szybkiego i pięknego finału. To tylko film. Na plus uwypuklenie cierpliwości i wytrwałości przy jednoczesnym zrozumieniu błędów, potknięć, upadków. Dodatkową ciekawostką jest oplecenie filmu na muzyce Johna Lennona, którego kilka piosenek pojawia się zawsze w znaczących momentach. Aha, no i Christopher Plummer to najwyższa klasa, choć za dużo nie pojawia się niestety na ekranie.

Błędy popełnia się po to, aby się czegoś nauczyć. Czasem ta nauka trwa dłużej, jeśli ma wykorzenić dawne przyzwyczajenia lub wyrobić pewne odruchy. Albo po prostu wyłapać wszystkie niuanse. I nie należy się tym przejmować, że popełniło się błąd. Owszem, zawsze przemyśleć, ale się nie cofać. Tak, błędy przynoszą straty, bolą. Ale potknięcia, choćby było ich 600, to tylko potknięcia. Wiecie, ile razy bankrutował jeden z najbogatszych Amerykanów? Także zawsze do celu. Błąd, porażka, to tylko element całości, który będzie z czasem odgrywał coraz bardziej pozytywną rolę. Cierpliwość do siebie jest sprawą najważniejszą w procesie dążenia do celu.

Błędy są czasem potrzebne. Dzięki nim albo się uczymy, albo sparzymy. Cenniejsza jest jednak nauka. Sparzenie się na czymś generuje odruch ucieczki, cofnięcia. Owszem, gwarantuje, że będziemy jak ognia unikać określonego bólu. Bywa, że do czasu. Ponieważ pamięć jest ulotna, a nadzieja żywotna. Ból niepodsycany także tępieje, rana się goi. Sparzenie się często również zrównuje wszystkie zbliżone byty, co skutkuje cofnięciem ręki przed wszystkim co podobne do źródła oparzenia. Nauka na błędach zakłada bardziej uzmysłowione sobie potknięcia. Jest bardziej wybiórcza i analizująca. Tak, przez to trudniejsza. Ale jak to w życiu, jeśli czegoś nie spróbujesz, to się nie dowiesz. Błędy są więc niekiedy potrzebne. To zdobywanie doświadczenia, mądrości. Możliwe, że w niektórych okolicznościach trzeba je popełnić, aby osiągnąć więcej niż bez ich popełniania. Ludzie też są przy tym ważni. Spotykamy różnych na swej drodze. Doświadczenia pozytywne uczą, doświadczenia negatywne. Każdy spełnia jakąś ...

Spoglądając w przeszłość, zupełnie z innej perspektywy, po zmianach jakie zaszły... nie mam sobie do spraw do zarzucenia. Niepotrzebnie sam siebie obwiniałem o cokolwiek. Działałem tak, jak umiałem najlepiej i dlaczego miałbym mieć o to żal do siebie? Wręcz przeciwnie. Z różnymi ludźmi się stykałem. Z jednymi żyło mi się lepiej, z innymi gorzej. Po prostu. Najważniejsze, aby postępować zgodnie z tym co się czuje. Czy wychodzi z tego źle, czy dobrze, ale zawsze zgodnie z nami. Popełniłem w życiu właściwie tylko jeden błąd. Tylko raz w życiu nie podążyłem za tym co czuję i postąpiłem wbrew sobie. I nie było to emocjonalne, ale wyrachowane, świadome. Ale wbrew sobie. Tzn. oczywiście myślałem, że tak będzie lepiej. Ale wszystko we mnie mówiło, abym tego nie robił. Zrobiłem to jednak. Po kilku miesiącach minęło poczucie dyskomfortu. Ale z perspektywy czasu widzę, że było to błąd w życiu. I widzę, że właściwie jedyny. Wszystko pozostałe, nawet jeśli przez to coś złego się działo, było zgodn...

Termin "efekt motyla" znany jest chyba większości. Spopularyzował go swego czasu, niestety mierny, film. Skrótowo z Wiki: "Dowolny układ fizyczny, który zachowuje się nieokresowo, jest nieprzewidywalny." (Edward Lorenz).  Życie człowieka, ludzi, to tak ogromna liczba zmiennych, iż nie można przewidzieć konkretnych zachowań, zarówno w życiu danej jednostki, jak i społeczności, a nawet globalnie.  W teorii więc każda decyzja wpływa na coś. Nie tylko na nas samych, ale i na naszych bliskich (w zależności od stopnia bliskości). Z obserwacji widać jednak, że tylko część decyzji ma widoczne skutki. Zawsze są to te większe decyzje. Dziwnym jednak trafem, w większości negatywne działania pociągają za sobą kolejne negatywne zdarzenia. Pozytywne - kolejne pozytywne. Takie jest moje zdanie, nie prowadzę badań w tym kierunku. Nie sposób przewidzieć wszystkiego w długiej perspektywie. Jak i w przykładach odnośnie "efektu motyla", nie jesteśmy w stanie określić niu...