Karmanam

Każdy może popełnić błąd! Pozwól sobie na błędy w procesie uczenia się i pozwól innym na popełnianie błędów. Zanim będziesz robić coś dobrze, najpierw będziesz robić to źle. To normalna sprawa. Każdy może się pomylić, popełnić błąd, ponieść porażkę. Nasze życie to nie same porażki i nie same sukcesy. Miej tolerancję dla siebie oraz innych. Zamiast krytykować akcentując negatywy, zachęcaj, podkreślaj dobre rzeczy. Zarówno wobec siebie, jak i każdego postronnego, współpracownika, partnera, a szczególnie wobec dziecka. To, czy się coś uda, zależy od bardzo wielu czynników i nie warto się tym męczyć. Ale koniecznie wyciągnąć wnioski z tego, co nam się nie udało, uda ło, gdzie możemy coś poprawić, jak inaczej zaplanować, na co zwrócić uwagę następnym razem. Nie obwiniać siebie, ale nie zrzucać winy na kogoś innego za to, co należało do nas. Wiadomo, żyjemy zanurzeni w świecie i wiele zależy od nas, choć także od okoliczności, innych osób . Bardzo często ludzie nie wybaczają innym te...

Facebook i inne pożeracze komunikacji zjadają powoli piękno bycia z kimś. Kiedyś też to przeżyłem. Owszem, wszystko dla ludzi, ponieważ rozmowa może być również zabawna, rozwijająca, nawet przez internet. Mam taką jedną znajomą osobę z innego miasta i zawsze wychodzi coś inspirującego, rodzącego coś niezwykłego w treści i pomysł. Ale prawdą jest i to, że nie może to stanowić głównego nurtu komunikacji. Nic nie zastąpi rozmowy i obecności na żywo, patrzenia w oczy. Chociaż jak widzę ludzi siedzących naprzeciw siebie, to mam wrażenie, że... nudzą się ze sobą i spoglądają w telefony. Wolą rozmawiać ze sobą przez komunikator. Może już nie umieją inaczej? Kiedyś pewna osoba śmiała się z innych, iż nie mają życia, bo siedzą przy facebooku cały czas. Tyle tylko, że ta osoba robiła to samo... Spójrz na siebie. Czy nie zamieniłeś spojrzenia na swój zamknięty zamek? Chyba lepsze czasy były, kiedy trzeba było koniecznie wyjść z domu/zaprosić kogoś do siebie, aby porozmawiać. Rodziły się wte...

Błędy popełnia się po to, aby się czegoś nauczyć. Czasem ta nauka trwa dłużej, jeśli ma wykorzenić dawne przyzwyczajenia lub wyrobić pewne odruchy. Albo po prostu wyłapać wszystkie niuanse. I nie należy się tym przejmować, że popełniło się błąd. Owszem, zawsze przemyśleć, ale się nie cofać. Tak, błędy przynoszą straty, bolą. Ale potknięcia, choćby było ich 600, to tylko potknięcia. Wiecie, ile razy bankrutował jeden z najbogatszych Amerykanów? Także zawsze do celu. Błąd, porażka, to tylko element całości, który będzie z czasem odgrywał coraz bardziej pozytywną rolę. Cierpliwość do siebie jest sprawą najważniejszą w procesie dążenia do celu.

Kiedyś może o tym pisałem. Jeśli tylko wygraliśmy jakąś turę w ruletkę czy karty, a potem stale przegrywamy, to bardzo trudno jest wstać od stołu. Dlaczego? Racjonalnie rzecz biorąc można przypuszczać, że rachunek prawdopodobieństwa czy doświadczenie podpowie, iż więcej przegramy niż wygramy. Ale trudno się wycofać, z kilku powodów. Po pierwsze, jest nadzieja, że znów wygramy. Jeśli nie ponad to, z czym przyszliśmy, to przynajmniej odzyskamy to, co włożyliśmy. To właśnie drugi powód. Po trzecie, brnąc dalej, jeśli już nie odzyskamy tego co włożyliśmy, to nadzieja, że może część. Można nazwać to wszystko nieracjonalnością. Ale bywa, że na takiej nieracjonalności można i wiele wygrać w życiu. Wiele inicjatyw, walk podejmowanych było z góry skazanych na porażkę. Czasem trudno takie wyróżnić od początku. Obrona Berlina w 1945 roku była z góry skazana na porażkę i śmierć wielu niemieckich cywili. Jednak wiele bitew, walk, kończyło się zupełnie inaczej. Jak to odróżnić? Tak naprawdę można...

Dlaczego tak unikamy pewnych miejsc, ludzi? Nie dlatego, że ich nienawidzimy, czy nie możemy znieść, samych w sobie. Tylko dlatego, iż przypominają nam o naszych porażkach, o których wolelibyśmy zapomnieć. Unikanie tego to jednak zostawienie czegoś w podświadomości. Co kiedyś może się ponownie otworzyć. Znacznie lepsza, choć trudniejsza, jest konfrontacja ze swoją własną porażką. Trzeba do tego odwagi do pierwszego kroku. Po tym jednak okazuje się - jak zawsze - że strach ma wielkie oczy. Oswojenie się przynosi ulgę. Spojrzenie na przeszłość, czy spojrzenie ludziom w oczy powoduje ulgę, komfort i czystą podświadomość. Odrzucanie pewnych ważnych momentów w niepamięć będzie zawsze podskórnie wpływać na kolejne decyzje, życie.

Henry Ford odnosił porażki. Pierwszy sukces odniósł w wieku 40 lat. Richard Branson, Michael Jordan mówią wprost, że porażki ich motywują i zdarzały im się setki razy, jeśli nie tysiące. Warren Buffet również, ileż to razy tracił majątek. Porażki to rzecz normalna. Zawsze się zdarza, jeśli coś próbujesz robić. Tym bardziej, jeśli są to rzeczy ci nowe. A już zupełnie, gdy w ogóle jesteś prekursorem. Zawsze trzeba więc dalej próbować, ale... Oczywiście zależy to od tego, czego nauczeni zostaliśmy kiedyś, w maleńkości, jak z problemami nauczyli nas inni sobie radzić. Także nie mówcie komuś w formie "złotej rady" rzeczy typu "Nie poddawaj się; weź się w garść; porażki są częścią sukcesu", bo to mówienie ze swojej perspektywy, albo w ogóle "rady z tyłka", jeśli mówiący to tylko tak mówi, a sam tego nie wdraża w życiu. Spróbujcie pomóc komuś, u źródeł, dotrzeć głębiej. Spojrzeć na problem czy sposób postępowania kogoś z punktu widzenia tej osoby. Powiedzieć kom...

Wspominałem już wiele razy, aby uważać kto mówi do nas jakie słowa. Mimo, że teoretycznie każdy może mieć rację, to np. o małżeństwie wolę posłuchać osoby, która ma z tym pozytywne doświadczenie, niż księdza, który żonaty nie będzie, albo kogoś, kto jest rozwodnikiem lub kawalerem. Tak jak lepiej na ten temat poczytać św. Augustyna niż św. Tomasza. To ten pierwszy miał doświadczenie. Lepiej w tym ostatnim przypadku nie znaczy najlepiej. Górnik wie więcej o wysiłku i pocie pracy na dole, niż inżynier nadzorujący jego pracę. Zastanów się, kim jest osoba która mówi do ciebie o czymś, na jakiej podstawie to mówi, w czym osiągnęła sukces i czy chcesz dążyć do podobieństwa w sukcesie czy w porażce.