Karmanam

Polecam serdecznie filmy z tego kanału. Jest 12 wspaniałych, wyważonych dokumentów o Ziemi, traconym dziedzictwie i bardzo mądre komentarze. Oczywiście ogromna porcja nauki. Warto poświęcić 18,5 godziny na zapoznanie się z tymi filmami. Z pewnością nie będzie to czas stracony dla nikogo. Cykl "Ushuaia". To nazwa najbardziej wysuniętego miasta na świecie, w Argentynie. Ale tu cytat z Wikipedii: "Ushuaїa Nature to nazwa cyklicznej emisji, realizowanej od września 1987 przez producenta Nicolasa Hulota dla francuskiego kanału telewizyjnego TF1, odkrywającej przed widzami najbardziej fascynujące zakątki Ziemi i życie ich mieszkańców. Jest to obecnie (2006) najdroższa produkcja dokumentalna telewizji francuskiej: realizacja każdego odcinka kosztuje ok. 1 mln euro. Od 14 marca 2005 w ramach francuskiej grupy TF1 funkcjonuje kanał tematyczny pod nazwą Ushuaїa TV, poświęcony przyrodzie Ziemi i problemom jej ochrony." https://www.youtube.com/channel/UCz6SqHKIFeKxr2cNZX...

No co. Księżyc. Fascynował homo sapiens od czasu, gdy ten gatunek zawitał na Ziemi. A i jego przodków też z pewnością.

Posiej, posadź. Zobacz, jak ziemia wyżywi cię, sprawi przyjemność feerią barw, zapachów. Osłoni  od wiatru, zapewni zdrowie. Ale trzeba dbać o to co dobre. Chwasty same wyrosną, jak nic nie będziesz robić. Aby był plon, trzeba pracy. Tak jak ze wszystkim w życiu. Ale radość potem z efektów, nie do przecenienia.

Bardzo lubię pracę w ogrodzie. Kontakt z przyrodą, pachnąca ziemia, krzewy, kwiaty, drzewa. I właściwie natychmiastowy efekt, gdy wszystko jest przygotowane, uprzątnięte. Potem obserwowanie rozwoju, wyczekiwanie owoców. Zabrałem się też za masakrę piłą łańcuchową, czyli wyrżnięcie zbędnych samosiejek, które urosły do rozmiarów większych niż drzewa owocowe. Fizyczna praca, żyzna ziemia dająca za darmo pożywienie. Jak to mówił Mark Twain, inwestuj w ziemię. Już jej więcej nie robią. A moja babcia mówiła, że ziemia to zawsze najlepsza inwestycja. To po prostu życie.

Czego to niektórzy nie zrobią, by zażyć seksu z dziewicą. Dziewic mało na Ziemi, to chcą do nieba po to. Dziewczyny, trzymajcie wianek do ślubu. P.S. I taka zagadka. Czy dziewica w niebie przestaje być dziewicą po stosunku z męczennikiem? Czy jest wiecznie dziewicą w niebie i to odnawialne jest? Ktoś jest dobry z religioznawstwa i może odpowiedzieć? 

To nie ludzie są najwyższą formą życia na Ziemi. To bakterie, wirusy. Drobnoustroje. Przystosowane do życia w zimnie, dużym ciśnieniu, wysokiej temperaturze, słonym środowisku. Dla nich jesteśmy wyłącznie pożywką transportową. Potrafią zgładzić większe od siebie organizmy, są ich tak ogromne ilości, że żaden ssak nigdy im nie dorówna. Człowiek jedynie w swej pysze postawił siebie na szczycie drabiny. Wyłącznie dlatego, że najbardziej wpłynął na środowisko naturalne i osiągnął największy zasób inteligencji. Nie czyni go to jednak lepszym. Jak widać, pomimo takiego rozwoju mózgu, nie czyni z niego największego pożytku. Trzebi pozytywne sfery życia, działa na własną szkodę w tak wielu płaszczyznach. Może bakteria nie myśli tak o nas, jak my i niej, ale niewątpliwie ona mniej się tym przejmuje. Nie było nas, były bakterie. Nie będzie nas, będą bakterie. Wyróżnia się człowieka spośród świata zwierząt. Niepotrzebnie. Jesteśmy częścią fauny. Jesteśmy zwierzęciem. I tylko punkt widzenia spraw...

Marzenia. Czym są? Spróbuj, Czytelniku, odpowiedzieć sobie najpierw sam na to pytanie. Moim marzeniem od wieku lat około 15-tu, było pojechanie na Tahiti. I choć zaplanowałem sobie taką podróż, chyba się nie zdecyduję ostatecznie. Dlaczego? Ten jeden cel, tą jedną rzecz, zostawię na koniec. Kiedykolwiek on nie będzie. Czy zdążę, czy nie - nie wiem. Zobaczy się. Ale dlaczego nie chcę pojechać? Ponieważ zawsze taka nadzieja, że jest to coś niesamowitego ponad wszystko co widziałem. Nie chciałbym pojechać i przekonać się, że może ludzie byliby nie wszyscy uprzejmi, albo byłoby brudno. Nie sądzę, aby tak było, z tego co czytałem opowieści tych, którzy tam podróżowali. Jestem racjonalistą, ale człowiek składa się nie tylko z myśli. To także nasze emocje, subiektywne oceny, nadzieje, rozczarowania. Wszystko jest cenne w bardzo dużym stopniu. I może taką nadzieję, tą młodzieńczą, zostawię sobie w głowie. Zaś na starość na pewno zadowoli mnie znacznie więcej niż teraz. Choćby drobnostka ;-)...

Deszcz jest zbawienny. Nawadnia ziemię, daje życie roślinom, podtrzymuje życie zwierząt. Bez deszczu Ziemia byłaby pustynią.  Deszcz. Powódź. Giną zwierzęta i ludzie. Czy mogli znaleźć się w miejscu, aby uchronić się przed falą?  Deszcz na drodze. Ślisko. Dwa wypadki. Oba śmiertelne. Nie deszcz zabrał te życia.

Babcia mówiła, że jej matka mówiła, iż największą wartością są ziemia i rodzina. No i teraz pytanie: co z tego zostało?