Karmanam

Był znanym fotografem. Urodzony na terenie dzisiejszych Czech. Mało o nim informacji znalazłem, poza tym, że był jednym z pierwszych, który używał Leici. Tu bardzo zabawne i ciekawe zdjęcia. Niby akty, coś na styku Miłości i Śmierci.

Kobieta w Bydgoszczy Spośród tematów do opisania, zapisałem sobie 12 października temat "Kobieta z walizką". Teraz okazało się, że zmarła w listopadzie. Od lat błąkała się po Bydgoszczy, ciągnąć za sobą walizkę i czasem zagadując kogoś o kilka złotych na bilet. Żadnej podróży nie zamierzała odbyć. Jej podróż odbywała się w jej głowie. Słyszałem różne plotki na jej temat, iż rzekomo udaje, a podjeżdża do domu nowym samochodem. Ona była chora. Po prostu chora. Z początku traktowałem ją jak wszyscy. Mianowicie z lekkim uśmiechem, jako element miejskiego folkloru. Ale potem było mi jej bardzo żal. Żal, ponieważ mało kto się przejmował jej chorobą. Nie wiem, czy ktoś próbował jej pomóc. Zapewne w grę musiało wchodzić ubezwłasnowolnienie i przymusowe leczenie. Czy byłoby skuteczne choć w małym stopniu? Natomiast wykańczała się fizycznie chodząc w zimnie, deszczu. Wyczerpywało to jej fizyczne siły. O tym wszystkim miałem pisać w październiku, gdy jeszcze żyła. Na nic teraz słowa. J...

Różnic w budowie czaszki mężczyzny i kobiety.

Richard Feynman to był wyśmienity fizyk, dydaktyk, potrafiący opowiadać o fizyce, o życiu. Noblista. W książce "Pan raczy żartować, panie Feynman", gdzie opisuje swoje perypetie, w rozdziale "Czym jest nauka" zamieścił takie spostrzeżenie. No, było to jeszcze w XX wieku, nauka się zmienia, faktów przybywa. Nie podejmuję się oceny (byłem słaby w matematyce), po prosto przytaczam fragment jego książki. 

To chyba jedne z najpiękniejszych zdjęć, jakie widziałem. To prawdopodobnie Ukrainka. Wspaniałe zdjęcia, delikatne, z uczuciem i ciepłem. Wyjątkowej urody kobieta. Nawet moja baba nie była zazdrosna to takie dzieło sztuki.

Nadmorski piasek, morska piana. Wypalony słońcem kwarc. W lśniących włosach drobne pasemka bieli. Pachną wiosną. Przeczesywane dłonią, opadają ponownie na gładką szyję, dotykają ramion, lekko głaszczą policzki. Wydatniejsze kości i podniesione, przy jej urodzie dodają niezwykłości, wskazując na trójkąt rozkoszy: dwie łezki oczu i soczyste usta koloru wiśni. Skóra tryskająca młodością, doskonałością, wzór dla rąk rzeźbiarza. Okryta białą, prześwitującą bluzką, spod której czuć ciepło chwil miłości. Jej nieobfite piersi są idealnym podkreśleniem jej kruchej sylwetki. Inne nie mogłyby być. Uśmiecha się rozkoszą i marzeniami. Ona.

Kilka wyjątków z książki zawierającej trzy pamiętniki, głównie opisujące XIX wiek w nieistniejącej formalnie Polsce. Tu fragmenty myśli Heleny z Kadłubowskich Kunachowiczowej.

Jeden ze wspanialszych, polskich filmów. Wojciech Jerzy Has - jego chyba nie trzeba przedstawiać. Scenariusz napisał Kazimierz Brandys. Obsada fantastyczna. Ale to, co pokazała tutaj Barbara Krafftówna, to majstersztyk. Rola, dla której Oscar to za mało. Oglądałem ten film kilka razy w przeszłości. Teraz ponownie. Tak wygląda aktorstwo, tak wygląda życie, tak wygląda serce kobiety. Jednak tak niewielu zna ten film, nawet ludzie starsi niż 20-30 lat. Uważam to za obowiązkową pozycję, jeśli ktoś chce rozmawiać o polskim filmie. Przenikliwy, głęboki film dotykający myśli i uczuć. Język dialogów, przedstawienie charakterów ludzkich w obliczu określonych sytuacji i zdarzeń, jakie napotyka człowiek, niezależnie od swoich chęci i planów. Warto zaznaczyć, że Barbara Krafftówna znałą całą swoją rolę na pamięć. Nie kilka zdań do danej sceny, jak to odbywa się w większości. Ale tak, jak w teatrze. Szkoda więcej moich słów. To trzeba zobaczyć.

Kłótnia mężczyzny z kobietą Kobieta chce się wygadać, wyrzucić z siebie. Niekoniecznie chodzi o podjęcie określonych działań, aby przeciwdziałać spięciom w przyszłości. Niekoniecznie chodzi o wytyczenie danego sposobu postępowania, aby do kłótni nie doszło. Jeśli mężczyzna się uniesie, kobieta będzie to pamiętać długo i używać w następnych sporach. Jest to oczywiście bardzo negatywny i niszczący symptom. Na szczęście są kobiety, które nie zachowują się jak małe dziewczynki testujące granice cierpliwości i pragnące podświadomie tego, aby im te granice ojciec (w zamian za niego, partner) narzucił. Są kobiety, które dorosły do swego wieku i same potrafią się kontrolować i nie prowokować. Kłótnia mężczyzny z mężczyzną Bywa znacznie bardziej burzliwa i brutalna w swej efektowności i zewnętrzności. Czasem dochodzi do rękoczynów, erupcji siły. Jeśli nie, są to mocne słowa, skakanie sobie do gardeł. Ale potem następuje czas wyjaśnienia. I powrotu do normalności. Sprawa jest zapomniana i...

Śpiew kobiety jest na szczycie piękna dźwięków, jakie możemy odnaleźć na Ziemi i w kosmosie. Żaden rajski ptak, żaden instrument nie jest w stanie dorównać tej doskonałości i magii bezkresności czasu.

Dobra Kobieta potrafi sprawić przyjemność mężczyźnie czułością. Doradzić mądrą myślą, ciepłą dłonią zrelaksować po ciężkim dniu. Najwspanialsze zwierciadło, dzięki któremu widzi się świat pełniej, piękniej. To największy skarb dla mężczyzny: mądra i dobra Kobieta.

Matko Bosko... Jeszcze nie skończyłem tego, co miałem napisać o pewnej kobiecie, która niestety była moim - właściwie jedynym z poważnych - błędem życiowym. Czyli kiedyś wziąłem sobie zupełnie niedojrzałą i małostkową osobę za kobietę. Dałem się oszukać, bo na początku wyjątkowo dbała o swoją maskę. No cóż. Każdy popełnia błędy czy każdy kiedyś da się oszukać. Ale raz. Agresywna oszustka i pozorantka, opowiadała wszędzie kłamstwa o mnie, nienawidziła mojego brata, pisała do mnie maile o nim, odmówiła udziału ze mną w uroczystościach ze względu na obecność mojego brata, etc. To i znacznie więcej, powoli, pisze się. To i tak pikuś, będzie poważniej ;-) Tymczasem mam na razie ważniejsze i przyjemniejsze rzeczy do zrobienia. A w międzyczasie co? Brat - którego tak nienawidziła - właśnie mi mówi, że widział ją na pewnej wspólnej "imprezie" i ona mówi mu z uśmiechem "cześć"... Hipokrytka, a do tego niezbyt lotna. Dopiero co usiłowała przy pewnej urzędowej spraw...

Kiedy wychodzicie z restauracji, a Ona poprawia Ci szalik, abyś się nie przeziębił, to zaiste prawdziwy... Skarb-Kobieta.

Ludzie nie są bogaci, choć starają się dobrze wyglądać. Tym razem kobieta, około 40 lat. Z jednej strony na twarzy wyglądająca dużo młodziej. Z drugiej, jej dłonie raczej wskazywały na wiek 40 lub nawet nieco więcej. Ukryła je potem w rękawach bluzki, jakby się ich wstydząc. Często takie dłonie mają kobiety, które poświęcają dużo czasu swoim dzieciom. Trzeba często myć, prać, zmywać, a to wysusza skórę dłoni. Skóra jej szyi dawno utraciła elastyczność. Była piękną osobą. Do tego, pomimo widocznego upływu czasu, zmęczenia, seksowna. Włosy zafarbowane na blond, spod których przebijała czerń. Sięgały jej do piersi. Twarz miała smutną. Z biegiem lat brak uśmiechu przekształcił się w łukowaty kształt ust, kącikami ku dołowi. Brak tzw. kurzych łapek przy powiekach. Usta pociągnięte mglistym, ciemniejszym od naturalnej czerwieni, kolorem. Policzki pokryte lekką warstwą cielistego pudru i zaróżowione na kościach. Rzęsy w obu rzędach mocno zaznaczone czernią. Pod oczami "worki"....

Błąd, choroba Odkąd pamiętam, zawsze wzruszenie serca wzbudzały we mnie osoby, które posiadały jakiś defekt fizyczny, z reguły uniemożliwiający w pełni sprawne funkcjonowanie. Przeważnie takie upośledzenie wynikające z błędów genetycznych czy przebytej choroby. Chodzi o kogoś, kto musi sobie radzić z jakimś porażeniem, gdy ma odwróconą stopę, zniekształcone stawy kolanowe czy biodrowe i porusza się z dużą trudnością. Ale także braki związane ze wzrokiem, czy zniekształceniem twarzy lub innej części ciała. Akceptujemy, iż starość wiąże się z ograniczeniem pewnych funkcji, z przemijaniem, często z chorobą. Powolnym umieraniem. Jednak widok osób młodych zmagających się z brakiem pełnej sprawności zawsze powodował kłucie w moim sercu. Oczywiście, taki też jest świat i niewiele na to możemy obecnie poradzić. Ale pomimo wszystkiego, bardzo szkoda mi takich osób. Nie znaczy, że te osoby są nieszczęśliwe. Tego nie mogę wiedzieć, mijając taką osobę na ulicy. Mogą emocjonalnie być s...

Karol Tekst: Agnieszka Osiecka Muzyka: Edward Pałłasz Wykonanie: Alina Janowska Wiem, czego szukasz, Karolu Wśród kobiet bezmyślnych i złych W tawernach, gdzie woń alkoholu I cygar tandetnych dym Chciałbyś w kąciku cichym siąść Głębsze problemy wspólnie prząść Spod umęczonych spoglądasz powiek Gdzie się pojawi kobieta-człowiek? To ja! Karol, dlaczego w Kongo nie ma wind? Karol, kto po raz pierwszy wkręcił gwint? Karol, kto wylansował sztuczny biust? Karol, cybernetyczny robią mózg? Czy teoria względności ma się jakoś do ciebie? Czy się taszyzm utrzyma czy też raczej pogrzebie? Czy ty czujesz jak kosmos nas ogarnia i wsysa A Izydor tak pisze, jakby wcale nie pisał? Karol, jak produkować można prąd? Karol, gdzie wymyślili prosty kąt? Karol, Karol, Karol, Karol Masz, czego chciałeś, Karolu Dziewczynę jedyną na sto Co zamiast taniego nastroju Daruje ci duszę swą Każdą wiadomość, każdą myśl Każdy temacik podda ci I sp...

Sztuka i kobieta Każda kobieta to sztuka. Dwa obrazy. Na obrazie Paul Delvauxa nie wiem co mnie pociąga. Ale coś to robi. Zaś u Botticelliego, ktoś spędził dużo czasu, przygotowując włosy kobiety do tego, aby zaprezentowały się okazale.

Szata Nie zdobi człowieka, ale jakże uwypukla piękno. Czarna wersja, to pociągająco podkreślająca urok nóg wersja nieznanej mi damy. Biała, to projekt córki Arkadiusza, Marylin. Gotowy produkt na jej własnym ciele. P.S. Pamiętam sytuację na studiach, gdy podszedł do mnie kolega i pochylając się do mnie, jakby w konspiracji, zapytał: "Dlaczego ty chodzisz albo na biało, albo na czarno"? Uśmiałem się wtedy szczerze :-)  Po prostu zobaczył mnie raz na jakiś czas i akurat tak padło, ale sposób wypowiedzi był przezabawny :-)