Karmanam

Jak niezwykle ważne jest przebaczyć. Czasem trudno, gdy ktoś nie powie "przepraszam". Jednak wówczas nie robimy tego dla kogoś w takiej sytuacji. Robimy to dla siebie. Aby zapomnieć, aby wyrzucić te negatywne emocje z pamięci. Aby nie szły z nami i nie przesłaniały nam rzeczywistości, pozwalały odczuwać piękne emocje z innymi ludźmi, z sobą, wobec nowych zdarzeń. Aby nie towarzyszyła nam złość i wściekłość, które żywiliśmy wobec danej osoby. Nie mówię, że to łatwe. Często także "usprawiedliwiamy" takie osoby, aby było nam łatwiej. Poprzez ich emocje, niewiedzę, brak dobrych fundamentów. Nie zmienia oczywiście to obiektywnego skutku czynu. Ale pozwala wybaczyć, by zapomnieć. Dla siebie.

Skala emocji, uczuć, stanów, wrażeń człowieka jest ogromna. I nie ma po co udawać, że zawsze czujemy się uśmiechnięci, szczęśliwi, spokojni, weseli. Byłoby to dziwne i wręcz nienaturalne. Odczuwamy smutek, rozczarowanie, rozgoryczenie, złość, wściekłość. Także i to należy wyrazić. Lepiej w słowach, podniesionym głosie, płaczu. Niźli w agresji innego rodzaju. Ale to nie wstyd się przyznać, że możemy być smutni, rozgoryczeni czy źli i wściekli. To część ludzkiego "ja". Także i Ty.

Uporządkować przeszłość. To przeszłość miała negatywny wpływ na moje życie. I choć o niej nie myślałem (bo o przeszłości myśli się wtedy, gdy jest się nieszczęśliwym), lubiłem teraźniejszość i planowałem przyszłość, to przeszłość wciągała mnie podświadomie w siebie. Musiałem ją otworzyć i otwieram. Co jest bardzo bolesne i przykre. Trochę smutno mi, że ten proces nie jest przynajmniej obojętny. Nie mówię, że miałby być przyjemny. Ale jest przykry. Nie dlatego, że ja coś robię czy robiłem źle. Tylko dlatego, że wyrządzano mi krzywdę, gdy byłem bezbronny. Jako dorosły, mogę się bronić. Jako dziecko - nie umiałem i nie mogłem. Cała ta nieukojona niesprawiedliwość, wściekłość, przykre uczucia, wszystko niestety wraca w czasie procesu. Ostrzegano mnie o tym. Ciężko mi. Różnica taka, że nie ukrywam teraz tego za zasłoną czegoś innego. Wiem jednak, że przez ten ciężar potem będzie lepiej. Zrzucić go teraz, aby przyszłość nie była przywiązana do kamienia sprzed lat. To zaś dziej...

Wkurw się przydaje. Mobilizuje niezwykle człowieka. Jeśli zaś człek się dowiaduje, że był okłamywany - nawet jeśli stan już nie zachodzi - to wściekłość musi znaleźć ujście odpowiednie. Działaniem. Skierowanym oczywiście wobec tej osoby. Karać niewinnego który się napatoczy - nie wypada. Uczucie takiego wkurwa jest niesamowicie odświeżające. Dlatego, że jest poczucie zemsty. Msta - jak kiedyś mówił pewien mądry człowiek - jest rzeczą sprawiedliwą i słodką.