Karmanam

Tak naprawdę to nic trudnego. Uczucie jakie z tego człowiek otrzymuje i radość ze związku, jest nieporównywalna z najlepszą nawet przyjaźnią męsko-męską czy damsko-damską, stosunkami rodzinnymi lub nawet najlepszą pracą, karierą i zadowoleniem z rozwoju zawodowego. Miłość drugiej osoby potrafi także wyleczyć dawne rany i zmienić nastawienie człowieka do wielu bardzo ważnych spraw. Tak, potrafi. Gwarantuję. Człowiek sam ponosi trud doskonalenia się, ale miłość drugiej osoby i związek, potrafi dokonać fantastycznej zmiany. Jeśli ze spokojem rozumiesz emocje jej i swoje, to pozostaje już tylko zadbać o kobietę, a jej serce odwdzięczy ci się tak, że poczujesz się jak w raju delikatności. Widok drugiej osoby patrzącej ci z ufnością w oczy jest solą tego życia. Ważnym jest przyjąć, że każdy ma określone stany emocjonalne. Jedne wynikają z dzieciństwa, inne z negatywnych doświadczeń z młodości i życia dorosłego, a inne to mieszanina codziennych wydarzeń, zmęczenia czy po prostu hormonów. T...

To wrażenie czegoś ponad cielesnego, kobiece usta oraz piersi. Gdy pieści mnie ustami, a ja pieszczę jej piersi. Bliskość cielesna w zaufaniu. Widok jej ust, pięknych kształtów, chęć trzymania w ramionach na dobre i na złe.

Neurony lustrzane zostały niedawno "odkryte". Pozwalają one na odczytywaniu emocji drugiej osoby, jakie przecież widać na twarzy. Pozwalają je odczytywać i naśladować. Czyli współ-czuć. Wiąże się z tym także kwestia empatii. Oczywiście jest kwestia genów, ale i kwestia wychowania. Otóż kobiety mają tych neuronów więcej. Być może wiąże się to z tym, iż zajmują się noworodkiem i "muszą" odczytywać ich emocje, wszelkie najdrobniejsze symptomy, które wyrażać będą niepokój, chorobę, rozwój, brak rozwoju. Wszystko. Dziecko zanim nauczy się mówić i posługiwać pojęciami, wyraża wszystko mową ciała. Potem, jako dorośli, także tym się posługujemy. Wybieramy często partnerów na podstawie tego, co widzimy w ich oczach. I nie jest to poetyckie wyrażenie. Widzimy wrażliwość, ciekawość, zaufanie, badawczość. Wracając jednak do neuronów lustrzanych, to jakby mężczyznę porównać do kobiety, to można powiedzieć, że facet ma ok. 20% tego, co ma kobieta. Stosunek 20:100. Stąd kobiety p...

Człowiek mając przed sobą dwa złe rozwiązania, wybiera oczywiście to, które w stanie jest unieść. Cierpimy tyle, ile potrafimy znieść. Zawsze przy działaniach związanych z drugim człowiekiem (czyli w większości decyzji) jest ryzyko cierpienia i dopuszczamy do siebie tyle, ile potrafimy unieść w danym momencie. Zaufanie pociąga za sobą ryzyko. Prawdopodobnie każdy spotkał na swej drodze kogoś, kto to zaufania zawiódł (choćby w drobnej sprawie kupna-sprzedaży). W poważniejszych sprawach to generuje u wielu osób lęki przed skrzywdzeniem. Człowiek więc będzie dokonywać porównań. Poznanych ludzi do tych, których zna/znał. Oczywiście nie na głos. W przypadku porównywania na głos kobiet przy danej kobiecie, skończyłoby się to istnym tornadem ;-)  Myślę, że każdy mężczyzna to wie :-)  Ale porównuje się także siebie do wcześniejszego siebie w poprzednich relacjach. To nauka także siebie. Widzimy się w odbiciu innych. Tak jak teorie poznawcze: coś nie jest kartką, coś nie jest stołem. ...

Ano miłości. Opieki, troski. Dziecka, wyłączności na Ciebie. Tego, by docenić kim jest i co robi. Poczekaj, bądź cierpliwy, odpowiedzialny za swoje czyny i słowa. Gdy ją otworzysz, dbaj i dobrze traktuj, a odwdzięczy Ci się po tysiąckroć. Połóż się, słuchaj muzyki, a ja wymasuję Ci kark, stopy, dłonie. Poczujesz, jak wspaniałe jest życie. To wspaniałe słyszeć od kogoś, że jest się dla kogoś najważniejszą osobą. To, iż ktoś tęskni za Twym głosem, za obecnością, za bliskością. Nic nie jest ważniejsze na tym świecie od bliskości osoby, która ufa i kocha. To najpiękniejsze, słyszeć, że chce mieć z Tobą dziecko. To wyraz podziwu, zaufania, uczucia, chęci budowania wspólnej przyszłości. To podzielenie się sobą w najbardziej piękny sposób. To decyzja na całe życie.

Niecały rok temu w szpitalu zarazili mnie gronkowcem. Szpital był i jest beznadziejny. Począwszy od diagnozy, poprzez to w jaki sposób nieodpowiedzialnie sugerowano co mi dolega. Wszystko okazało się nieprawdą. Przyczyna była błaha i oczywista dla dobrego lekarza z innej przychodni. Poza tym oczywiście, że brud był w tym szpitalu. Ponieważ transmisja bakterii (w tym i gronkowca) odbywa się przez niemyte ręce, nieodkażone i nie zdezynfekowane narzędzia, naczynia. Do diagnozy chciano wkłuć mi się w kręgosłup, w rdzeń. Przychodził nawet specjalnie lekarz, aby mnie namawiać. Ordynator z góry założyła, że ja się zgadzam i nie mam nic do powiedzenia. Traktowanie ludzi jak materiał na eksperymenty. Im więcej ich wykonasz, tym jesteś bieglejszy. Nie pozwoliłem. Całe szczęście, że sam za siebie myślałem, a nie poddawałem się ślepo temu co mówią omylni ludzie. Ponieważ lekarze mylą się tak jak inni. A konsekwencje ponoszą pacjenci. Z gronkowca w przedsionku nosa, dzięki dobremu lekarzowi, wylec...

Koleżanka z pracy powiedziała, że może zrobić ze mnie Supermana. W jakim sensie? - zapytałem - i zapytałem w jakim czasie. Odparła, że skoro mam taką ładną twarz i odpowiedni zarost, to ona zajmie się resztą, jeśli jej pozwolę. Powiedziała, że zaprowadzi mnie do odpowiedniego fryzjera (stwierdziła, że mam fryzurę 50-latka), oraz, że zajmie się moją szafą. Zajmie jej to 1-2 tygodnie. O.K. Zabiera mnie w takim razie we wrześniu do fryzjera oraz na zakupy ubrań. Postanowiłem jej całkowicie zaufać. Zajmuje się modą, to coś musi o tym wiedzieć. Poza tym to zawsze kobieta potrafi ubrać dobrze mężczyznę. Uprzedziła, że być może będzie musiała usunąć połowę zawartości mojej szafy i będę musiał trochę wydać na nowe rzeczy. Dobra nasza. Nie ma problemu z zaufaniem. Zobaczymy co wyjdzie. Jej warunek: zdjęcie przed i po znajdzie się do jej dyspozycji. All right, deal. Przecież swej gęby nie będę się wstydził. Tu niestety nie zamieszczę. To moja ostatnia oaza anonimowości.

Dzieci kopiują wzorce, jakie widziały w dzieciństwie. Kopiuje się także wady i zalety naszych wychowawców. Przy braku różnorodności dziecko koncentruje się na jednej osobie. Wtedy mamy obraz kopii nawet ścieżki życia. Jak się z tego wyzwolić? Trudno. Dla niektórych niemożliwe. Nie znam odpowiedzi na to pytanie. Myślę, że osoba sama nie jest w stanie tego dokonać. Musi się znaleźć obok ktoś, komu w pełni zaufa, aby pociągnął tą osobę za sobą. Bez tego to ruchome piaski. Wiele zależy więc od determinacji tego, kto podaje dłoń.