Karmanam

King Of Jazz (1930) Restored Technicolor Sequence Żyrandol skojarzył mi się z dzieciństwem, ale nie mogę sobie przypomnieć z jakiego fragmentu dzieciństwa, miejsca. Żyrandol ze zwisającymi szklanymi soplami. Z czymś bardzo eleganckim mam wspomnienia, z przyjemnym, z grą świateł i fascynacją dziecka. Przepiękne kolory! Wspaniała zieleń. Choć ktoś w komentarzu pisze, że fortepian był zielono-żółty oryginalnie.

To chyba jedne z najpiękniejszych zdjęć, jakie widziałem. To prawdopodobnie Ukrainka. Wspaniałe zdjęcia, delikatne, z uczuciem i ciepłem. Wyjątkowej urody kobieta. Nawet moja baba nie była zazdrosna to takie dzieło sztuki.

Nadmorski piasek, morska piana. Wypalony słońcem kwarc. W lśniących włosach drobne pasemka bieli. Pachną wiosną. Przeczesywane dłonią, opadają ponownie na gładką szyję, dotykają ramion, lekko głaszczą policzki. Wydatniejsze kości i podniesione, przy jej urodzie dodają niezwykłości, wskazując na trójkąt rozkoszy: dwie łezki oczu i soczyste usta koloru wiśni. Skóra tryskająca młodością, doskonałością, wzór dla rąk rzeźbiarza. Okryta białą, prześwitującą bluzką, spod której czuć ciepło chwil miłości. Jej nieobfite piersi są idealnym podkreśleniem jej kruchej sylwetki. Inne nie mogłyby być. Uśmiecha się rozkoszą i marzeniami. Ona.

Śpiew kobiety jest na szczycie piękna dźwięków, jakie możemy odnaleźć na Ziemi i w kosmosie. Żaden rajski ptak, żaden instrument nie jest w stanie dorównać tej doskonałości i magii bezkresności czasu.

Dobra Kobieta potrafi sprawić przyjemność mężczyźnie czułością. Doradzić mądrą myślą, ciepłą dłonią zrelaksować po ciężkim dniu. Najwspanialsze zwierciadło, dzięki któremu widzi się świat pełniej, piękniej. To największy skarb dla mężczyzny: mądra i dobra Kobieta.

Two hours of magic and love.

Bardzo humanistyczne.

To jeden z tych filmów, jakie się pamięta na lata. Obejrzałem go po raz pierwszy 13 lat temu. Choć jedną rzecz moja pamięć skrzywiła. To już dla mnie zagadka, dlaczego tak się stało. Sycylia Piękne krajobrazy, małe miasteczka, znajomi, rodzina. Wzruszenia, marzenia i chęć ludzi do tego, aby powiedzieć, co im leży na sercu, o czym marzą. Znam to, kiedy ludzie w pociągu, do kamery, zwierzali mi się z najintymniejszych spraw. Po prostu widzieli, że ktoś ich słucha. Życie To przedstawienie smaku życia, w tych najdrobniejszych sprawach, ale które są ważniejsze niż praca, cała społeczna otoczka. Przypomniał mi w pewnym względzie ten film inny, którego drobny opis także tu umieściłem, "Zapach psiej sierści", z tym, że Giuseppe Tornatore zrobił to w sposób mistrzowski i na swój, niepowtarzalny sposób. Niemowa, pasterz znający piękno świata, dziewczęta, kobiety, starcy, ojciec dziecka z zespołem Downa. Ich słowa i postawy, tak różne, budzą zachwyt. Każda. Ludzki...

Szata Nie zdobi człowieka, ale jakże uwypukla piękno. Czarna wersja, to pociągająco podkreślająca urok nóg wersja nieznanej mi damy. Biała, to projekt córki Arkadiusza, Marylin. Gotowy produkt na jej własnym ciele. P.S. Pamiętam sytuację na studiach, gdy podszedł do mnie kolega i pochylając się do mnie, jakby w konspiracji, zapytał: "Dlaczego ty chodzisz albo na biało, albo na czarno"? Uśmiałem się wtedy szczerze :-)  Po prostu zobaczył mnie raz na jakiś czas i akurat tak padło, ale sposób wypowiedzi był przezabawny :-)

Konformizm Moda to konformizm. To potrzeba bycia w grupie i akceptacji. Ma to swoje dobre strony (człowiek jest istotą społeczną), ale i złe (gdy podąża się za czymś nie do końca pożytecznym czy choćby szkodliwym). Krótko wspomnę tą dobrą rzecz. Nowość Ale moda to także nowość lub powrót do czegoś, co było, ale stanowi urozmaicenie. Bardzo mnie cieszy moda obecna na dwie rzeczy, które zauważyłem. Po pierwsze moda na błękitną bieliznę (i odcienie niebieskiego). Bardzo to leży dziewczynom i wspaniale podkreśla kształty. Po drugie, moda na warkoczyki. Lubię warkoczyki, warkocze, różnego rodzaju plecionki kobiecych włosów. Nie wiem czy to ma coś wspólnego z odniesieniem się do patriotycznych wzorców przedwojennych, powrotu do naturalności wsi, czy jakaś inna przyczyna. Nieważn a przyczyna . Ważne, że jestem zadowolony :-)

Film sprzed około 60 lat. Scenariusz: Stefania Grodzieńska i Leonard Buczkowski. W roli głównej, piękna Urszula Modrzyńska. Dotyczy tego, co bliskie każdemu: miłości. Końcówka filmu - jak to mówi obecnie młodzież - miażdży oglądającego. Wprawia w osłupienie i... No, niech każdy sam zobaczy. Bo może to tylko mój odbiór filmu? Zanim przejdę do fabuły, takie "zabawnie" i strasznie, przypadkowe zdanie: "Bądź grzeczny, bo oddam cię temu panu". Fabuła: Żona jest sama na urlopie w górach. Mąż został w Warszawie. Ona wspomina dawne czasy, gdy traktował ją lepiej, dbał o nią. Wyobraża sobie, że rozmawiają tak, jak kiedyś. Tęskni za nim, za miłością. Tymczasem twarde zderzenie. Rozmowa przez telefon i same jego pretensje. Na jej pytanie "a tamto" chciała usłyszeć "tamto nieważne", a usłyszała "to nie jest rozmowa na telefon". Płakała. Wiedziona pragnieniem miłości, pragnieniem bycia znów kochaną, adorowaną, uwielbianą... szukała czegoś ...

Fantastyczna sprawa. Jak się chce, to zawsze czas się znajdzie!

Jakieś te kraski są przepiękne! Te kolory, a szczególnie odcienie niebieskiego, błękitu, liliowego, lazuru wpadającego w turkus. No i gdzież ci człowieku, do takiego piękna? Samemu daleko ci do tego, a i ludzką ręką chciałbyś stworzyć taki cud?

Chyba czas zacząć robić takie zdjęcia. Lubię zamki, dwory, tego typu atmosferę. Kobiety zaś pragną zatrzymać czas... Na tym zdjęciu wszystko jest piękne. Bez zbędnej emfazy, korekty w programach graficznych, co dzisiaj używane jest do mdłości, zamiast pokazywać rzeczywistość. Dlatego to zdjęcie nie  jest doskonałe w kontrastach, barwach. Lecz piękno i tak jest niezaprzeczalne. Oczywiście dzięki kobiecie, która otrzymała od losu zgrabną figurę, kształt piersi, wyjątkowość harmonii twarzy z wymodelowanymi ustami, policzkami, nosem, ustami i przepięknymi włosami. Całość doprawiona podkreślającym strojem i kapeluszem. Kobietom bardzo pasują kapelusze, nakrycia głowy. Są urzekające. Pióra drapieżnika i taki akcent w nakryciu głowy tworzą bardzo treściwą nić.

Piękne.

Obejrzałem film "Thais". Film o pokusach, chrześcijaństwie, ascezie, filozofii, pogaństwie i rozpuście. Po raz pierwszy zetknąłem się tam z aktorką, która - poza aktorstwem - tak hojnie prezentowała swoje wdzięki. Okazało się, że to Dorota Kwiatkowska-Rae i dawno temu wyjechała z Polski. Piękna, faktycznie. Chyba obok Marii Probosz, najwspanialsza dama aktu w polskim kinie. Obejrzałem jeszcze dwa filmy z jej udziałem: "Akwarele" oraz "Widziadło". "Thais", mimo ciekawej problematyki i wspaniałych aktorów, jednak nie ujął mnie mocniej. Motyw miłości i jej odmian (od apage po erotyczną) jest tak pulsujący, a nie został dobrze wykorzystany. Pokusa i zwycięstwo Natury nad myślą i ascezą mnicha oraz z kolei zwycięstwo wiary nad seksualnością Thais to motyw, który powinien odżyć w naprawdę dobrej produkcji. Książki - na motywach której powstał film - nie będziemy recenzować. Mógłbym równie dobrze pisać o całej filozofii czy pismach św....

On cukrzyk. Poza tym żadnych wad. Inteligentny, przystojny. Ona - duża. Niezbyt urodziwa, ale nie szpetna. Otyła. Jedząca. Gdy on zje jeden posiłek, ona w tym czasie dwa, trzy. Zazdrosna. Kilka razy potrafi powiedzieć coś o innych kobietach, sugerując, że on potrzebuje odmiany (albo, że chce odmiany, ale nie chce się do tego przyznać, tylko ona to tak sprytnie widzi), żeby nie uganiał się za innymi kobietami. Mówi to czule, żartobliwie, ale widać nieco uszczypliwości, bojaźni. Widać jej strach, że ją opuści. Ale jemu to nie w głowie. Cierpliwie znosi. Nauczył się takiej cierpliwości od rodziców. On wziął ją za żonę, ma z nią dziecko. Buduje dom. Dlaczego miałby ją opuszczać? Ona nie dowierza. Mówi często "mężu", podświadomie podkreślając, że ona jest jego żoną. Niepewność. Jest niepewna siebie, dlatego może zaczęła kiedyś jeść. Jedząc, stała się bardziej niepewna siebie, bo otyła. Niektóre kobiety mają urodę żelbetowego klocka, ale mimo tego są pewne siebie, robią to co lubi...

Przepiękna kobieta. Aktorka wspaniała, choć mniej mi znana i nadrabiam te zaległości. Któż z chłopców nie był zakochany w lśniącej urodą Sorshy z filmu "Willow"? Filmy fantasy, baśnie, tak ponętne dla wyobraźni, zarówno dzieci, jak i dorosłych. Niezwykła uroda Angielki o głębokich oczach i pełnych ustach na szczęście znalazła swoje miejsce w kinematografii. Znacznie lepiej jej w ciemniejszej barwie włosów, choć w "Willow" wyglądała równie nieziemsko. Szukając filmów z jej udziałem obejrzałem "Człowiek, który wiedział za mało". Nie przypominam sobie, abym wcześniej oglądał ten film. Jak to możliwe? No cóż. Jej uroda (aktorstwo jest wyśmienite) powala na kolana. Gdy zobaczy się ją w stroju pokojówki, umysł pulsuje niecierpliwie. Ale trzeba przyznać, że ta wspaniała komedia to zasługa scenariusza, dialogów i na ekranie... bryluje jednak Bill Murray. Co za koleś. Wracając jednak do pięknej Angielki. Wyszła za mąż za wspaniałego i utalentowanego wszechmiar V...